by Δημόπουλος Μάριος.

Περίληψη

Η παρούσα εργασία εξετάζει τις ελληνικές ακαδημαϊκές ερμηνείες του 19ου αιώνα σχετικά με την αλβανική καταγωγή υπό το πρίσμα του έργου του Θ. Ι. Πασχίδη του 1879 « Οι Αλβανοί και το Μέλλον τους εντός του Ελληνισμού» . Εντάσσει τα επιχειρήματα του Πασχίδη στο πνευματικό κλίμα του ρομαντικού εθνικισμού, όπου η ιστοριογραφία συχνά εξυπηρετούσε σκοπούς οικοδόμησης έθνους. Η μελέτη αναλύει πώς οι Αλβανοί ενσωματώθηκαν σε αφηγήσεις της Πελασγικής και Ηπειρωτικής αρχαιότητας και πώς οι γλωσσικές και εθνογενετικές θεωρίες αντανακλούσαν ευρύτερα ιδεολογικά ρεύματα. Εντάσσοντας αυτούς τους ισχυρισμούς στο πλαίσιο της σύγχρονης ιστοριογραφίας, η εργασία αναδεικνύει τη ρευστότητα του εθνοτικού λόγου του 19ου αιώνα και υπογραμμίζει την ανάγκη διάκρισης της εθνικιστικής ερμηνείας από τη σύγχρονη κριτική ιστορική μεθοδολογία.

“The Albanians and their future in the Hellenism” (Οἱ Ἀλβανοὶ καὶ τὸ μέλλον αὐτῶν ἐν τῷ Ἑλληνισμῷ) is a book from 1879 written by Greek doctor and journaist Θ. Ι. Πασχίδης, which discusses the Albanian origin.

Εισαγωγή

Ο ελληνικός πνευματικός λόγος του δέκατου ένατου αιώνα περιείχε μια σειρά ερμηνειών σχετικά με την προέλευση και τον ιστορικό ρόλο του αλβανικού πληθυσμού. Στο ευρύτερο πλαίσιο του ρομαντικού εθνικισμού, αρκετοί Έλληνες μελετητές προώθησαν θεωρίες που ενσωμάτωσαν τους Αλβανούς σε αφηγήσεις αρχαίας βαλκανικής συνέχειας, συχνά συνδέοντάς τους με την πελασγική και ηπειρωτική αρχαιότητα.

One illustrative example appears in the 1879 work of the physician and journalist Θ. Ι. Paschidis, “The Albanians and Their Future within Hellenism” (Οἱ Ἀλβανοὶ καὶ τὸ μέλλον αὐτῶν ἐν τῷ Ἑλληνισμῷ). In this text, Paschidis articulated positions that reflect a strand of nineteenth-century scholarship seeking to situate Albanians within a shared historical and cultural framework with Greeks.

Ο Πασχίδης υποστήριξε ότι οι Αλβανοί, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πεποίθησης, ήταν ελληνικής καταγωγής. Χαρακτήρισε περαιτέρω τους Αλβανούς ως αρχαίο Πελασγικό και Ηρακλεϊκό λαό και τους περιέγραψε ως θεμελιώδεις συντελεστές του ελληνικού έθνους.

Από γλωσσολογικής άποψης, αναφέρθηκε σε σύγχρονες συζητήσεις στις οποίες ορισμένοι μελετητές έκαναν εικασίες για βαθιές γενεαλογικές σχέσεις μεταξύ της αλβανικής και της ελληνικής γλώσσας, προωθώντας περιστασιακά την αμφιλεγόμενη υπόθεση ότι η αλβανική αντιπροσώπευε ένα αρχέγονο γλωσσικό υπόστρωμα. Συνέδεσε επίσης τους Αλβανούς με την ηπειρωτική στρατιωτική παράδοση, συμπεριλαμβανομένων των εκστρατειών του Πύρρου.

Αυτοί οι ισχυρισμοί πρέπει να γίνουν κατανοητοί στο πλαίσιο του πνευματικού κλίματος του δέκατου ένατου αιώνα, όταν η ιστορική επιστήμη συχνά συνδύαζε τη φιλολογία, τη μυθολογία και την εθνική ιδεολογία. Οι αντικρουόμενες θεωρίες σχετικά με την εθνογένεση ήταν συνηθισμένες και οι μελετητές σε όλη την Ευρώπη συχνά προώθησαν εκτεταμένες ερμηνείες που αποσκοπούσαν στην υποστήριξη αναδυόμενων εθνικών αφηγήσεων.

Η σύγχρονη ιστοριογραφία προσεγγίζει τέτοια επιχειρήματα του δέκατου ένατου αιώνα με μεθοδολογική προσοχή. Η σύγχρονη ιστορική και γλωσσολογική έρευνα βασίζεται σε πιο αυστηρά συγκριτικά πλαίσια και κάνει διάκριση μεταξύ εθνικιστικής ερμηνείας και εμπειρικών στοιχείων. Η ποικιλομορφία των ελληνικών απόψεων του δέκατου ένατου αιώνα, ωστόσο, καταδεικνύει ότι τα ζητήματα αλβανικής καταγωγής αποτέλεσαν θέματα ενεργού ακαδημαϊκής συζήτησης και όχι ομοιόμορφης συναίνεσης.

Παρατίθεται από το βιβλίο

1. «Ὁ Ἀλβανός, Χριστιανὸς ἢ Μωαμεθανός, εἶναι Ἕλλην τὴν καταγωγὴν γνήσιος.»

Το οποίο στα αγγλικά σημαίνει:

«Ο Αλβανός, Χριστιανός ή Μουσουλμάνος, είναι γνήσια Έλληνας στην καταγωγή.»

2 «Οἱ Ἀλβανοί, ἡ ἀρχαία αὕτη πελασγικὴ καὶ ἡράκλειος φυλή, οἱ ἀνδρεῖοι οὗτοι καὶ γενναῖοι… Οἱ Ἀλβανοὶ θεωροῦνται πατέρες τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς.»

Το οποίο στα αγγλικά σημαίνει:

«Οι Αλβανοί, αυτή η αρχαία Πελασγική και Ηρακλεϊκή φυλή, αυτοί οι γενναίοι και ευγενείς άνδρες… Οι Αλβανοί θεωρούνται οι πατέρες της ελληνικής φυλής».

3. «Ἡ Ἀλβανικὴ γλῶσσα εἶναι ἡ μήτηρ τῆς Ἑλληνικῆς ὑπὸ πλείστων σπουδαίων Ἀλβανολόγων.»

Το οποίο στα αγγλικά σημαίνει:

«Η αλβανική γλώσσα είναι η μητέρα της ελληνικής γλώσσας, σύμφωνα με πολλούς διακεκριμένους αλβανολόγους.»

4. «Μετ᾽ αὐτοῦ τοῦ λαοῦ ὁ Πύρρος ἐξεστράτευσεν εἰς Σικελίαν.»

Το οποίο στα αγγλικά σημαίνει:

«Με αυτόν τον λαό (τους Αλβανούς), ο Πύρρος εκστράτευσε στη Σικελία.»

Πηγή

Paschidis, Th. A. (Θωμάς Αθ.) — Οι Αλβανοί και το μέλλον αυτών εν τω Ελληνισμώ : μετά παραρτήματος περί των Ελληνοβλάχων και Βουλγάρων. Published in Athens in 1879 by Τύποις “Εθνικού Πνεύματος”. The author is Thomas A. Paschidis (Θωμάς Αθ. Πασχίδης). The work is archived in Greek collections and is available digitally in the Anemi Digital Library of Modern Greek Studies.