από τον Sahit Ndrecaj. Μετάφραση Petrit Latifi

Περίληψη

Μετά τον πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το Βασίλειο της Ελλάδας δημιουργήθηκε το 1832 υπό τον Βαυαρό βασιλιά Όθωνα, σε μια χώρα όπου οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούσαν αλβανικά, βλάχικα ή τουρκικά. Το σύγχρονο ελληνικό κράτος χτίστηκε μέσω ενός σκόπιμου σχεδίου για τη δημιουργία μιας «καθαρής ελληνικής» ταυτότητας, σβήνοντας τους τοπικούς πληθυσμούς, γλώσσες και παραδόσεις. Οι αλβανικές, βλάχικες και σλαβικές κοινότητες καταστάλθηκαν. Η ιστορία ξαναγράφτηκε, οι ήρωες «εξελληνίστηκαν» και οι πόλεις μετονομάστηκαν. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, τα σχολεία και οι ευρωπαϊκές δυνάμεις υποστήριξαν αυτή την πολιτιστική χειραγώγηση. Η σύγχρονη ελληνική γλώσσα και ιστοριογραφία κατασκευάστηκαν τεχνητά, προωθώντας τον μύθο της άμεσης συνέχειας από την αρχαία Ελλάδα, ενώ παράλληλα αποκρύπτουν αιώνες ποικίλων, αυτόχθονων ιστοριών.

Δημιουργία της Ελλάδας

Μετά τον μακρύ πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το 1832, με τη βοήθεια των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων – Βρετανίας, Γαλλίας και Ρωσίας – δημιουργήθηκε το πρώτο Βασίλειο της Ελλάδας, με έναν ξένο Βαυαρό βασιλιά: τον Όθωνα του Βίττελσμπαχ, ο οποίος δεν γνώριζε ελληνικά και ο οποίος αποβιβάστηκε σε μια περιοχή όπου η πλειοψηφία του πληθυσμού μιλούσε αρβερικά (αλβανικά), βλάχικα και τουρκικά.

Η Ελλάδα που γνωρίζουμε σήμερα δεν υπήρξε ποτέ στην τρέχουσα μορφή της: χτίστηκε πάνω στο τραπέζι, σε ένα μακροχρόνιο χειριστικό σχέδιο για τη δημιουργία μιας «καθαρής ελληνικής» ταυτότητας, καταστρέφοντας και αφομοιώνοντας οτιδήποτε δεν ταίριαζε σε αυτό το ψευδές όραμα.

Ιστορική χειραγώγηση

Η Ελλάδα παρουσιάστηκε ως η άμεση κληρονόμος της αρχαίας Ελλάδας. Αλλά στην πραγματικότητα: Δεν υπήρχε ελληνικό κράτος στη σύγχρονη μορφή του. Ο τοπικός πληθυσμός δεν αυτοαποκαλούνταν «Έλληνας» (Ελληνικός), αλλά Ρωμιός (Ρωμαίος), Αρβανίτες, Βλάχοι, Χριστιανοί Τούρκοι, κ.λπ. Το Βυζάντιο, που ήταν η πραγματική ιστορική βάση, εξαφανίστηκε από τα βιβλία και αντικαταστάθηκε από τον Περικλή και τον Πλάτωνα.

Η γλώσσα

Η νέα ελληνική γλώσσα δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα ως τεχνητή γλώσσα – ένα μείγμα αρχαίων ελληνικών, τουρκικών, αλβανικών και εκκλησιαστικών στοιχείων. Η καθαρεύουσα (μια τεχνητή ψευδο-αρχαία) επιλέχθηκε για να αντικαταστήσει τις γλώσσες που ομιλούνταν στην πραγματικότητα: αρβανάτι, βλάχικη, σλαβική.

Στους Αρβανίτες, που αποτελούσαν περισσότερο από το 40% του πληθυσμού, απαγορεύτηκε να μιλούν τη γλώσσα τους. Η γλώσσα περιφρονούνταν και καταπιέζονταν μέσω των σχολείων και της εκκλησίας.

Πολιτιστική και εκπαιδευτική κατάκτηση

Στα σχολεία διδάσκονταν μια επινοημένη ιστορία, όπου προσωπικότητες όπως ο Μάρκο Μπότσαρι, ο Κολοκοτρώνης, η Μπουμπουλίνα μετατράπηκαν από Αλβανοί σε «Έλληνες». Ολόκληρα χωριά άλλαξαν τα ονόματά τους: από Λευτεροχώρι σε Νέα Κορώνη, από Αρβανιτών σε Άγιο Δημήτριο. Βιβλιοθήκες, εκκλησίες και έγγραφα στα αλβανικά καταστράφηκαν ή πλαστογραφήθηκαν.

Καταστολή του ιθαγενούς πληθυσμού

Σφαγές και απελάσεις πραγματοποιήθηκαν εναντίον των Μουσουλμάνων Αλβανών της Τσαμουριάς και των μη σλαβικών κοινοτήτων στη Μακεδονία. Οι Αλβανικές Ορθόδοξες μειονότητες αφομοιώθηκαν από την ελληνική εκκλησία και η καταγωγή τους απορρίφθηκε. Εισήχθη νόμος που ορίζει ότι κάθε «Έλληνας» πρέπει να έχει επώνυμο που να τελειώνει σε -πουλος, -άκης, -ίδης κ.λπ.

Ευρωπαϊκή υποστήριξη και οικονομική χειραγώγηση

Η Γερμανία και άλλες χώρες επένδυσαν εκατομμύρια ευρώ για να κρατήσουν ζωντανή την ελληνική προπαγάνδα. Όταν η Ελλάδα κατέρρεε το 2010-2015, οι χώρες της ΕΕ έστειλαν άμεση οικονομική βοήθεια για να σώσουν την «ελληνική πολιτιστική αυτοκρατορία». Στην πραγματικότητα, αυτή η επένδυση δεν ήταν για τον ελληνικό λαό, αλλά για την προστασία της ψευδούς αφήγησης ότι η Ελλάδα είναι το «λίκνο του δυτικού πολιτισμού».

Ο ρόλος της εκκλησίας στη χειραγώγηση

Η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία έγινε το κύριο όργανο αφομοίωσης, απαγορεύοντας την αλβανική και τη σλαβική γλώσσα στη λειτουργία. Δημιουργήθηκε μια ελληνική εκκλησιαστική ταυτότητα που κατέστειλε όλες τις τοπικές παραδόσεις, συμπεριλαμβανομένων των αργιών των Αρμπερές και των λειτουργικών κειμένων στη μητρική γλώσσα.

Μέσα ενημέρωσης και προπαγάνδα

Οι ταινίες, τα βιβλία και οι εγκυκλοπαίδειες ήταν γεμάτες με ψευδείς αναφορές: «οι Έλληνες εφηύραν τα πάντα», «τα ελληνικά είναι η μητέρα όλων των γλωσσών». Η μαζική κουλτούρα χρησιμοποιήθηκε για να κρύψει το γεγονός ότι τα νέα ελληνικά δεν κατανοούνται με τα αρχαία ελληνικά και ότι πολλοί «Έλληνες» δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες.

Σύναψη

Το σύγχρονο ελληνικό κράτος είναι χτισμένο σε ψευδή ιστορικά θεμέλια. Από το 1832 μέχρι σήμερα, δισεκατομμύρια έχουν δαπανηθεί για την υπεράσπιση αυτού του μεγάλου ψεύδους.
Η Ελλάδα έχει μόνο 200 χρόνια γραπτής και χειραγωγημένης ιστορίας – ενώ έχει πάνω από 2000 χρόνια σιωπηλής ιστορίας, όπου Αλβανοί, Βλάχοι και άλλοι ήταν οι πραγματικοί κάτοικοι των εδαφών που σήμερα ονομάζονται «ελληνικά». Πολλοί από τους κύριους ήρωες της ελληνικής ανεξαρτησίας ήταν Αλβανοί ορθόδοξης πίστης (Αρβανίτες), όπως:

Marko Boçari
Κολοκοτρώνης
Μιαούλης
Μπουμπουλίνα

Ωστόσο, μετά τον σχηματισμό του ελληνικού κράτους, αυτοί «εξελληνίστηκαν» στην ιστοριογραφία και η αλβανική/αρβανίτικη ταυτότητά τους αποκρύφθηκε, αγνοήθηκε ή μετατράπηκε σε «Έλληνες που μιλούσαν αλβανικά».

Αυτό οδήγησε στη δημιουργία μιας «αναγεννημένης αρχαίας Ελλάδας», αν και στην πραγματικότητα δεν ήταν άμεσος πολιτιστικός ή εθνικός διάδοχος της Αθήνας του Περικλή ή της Σπάρτης του Λεωνίδα.

Ο Ρόλος της Ακαδημίας και της Εκκλησίας

Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Ελληνική Ακαδημία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον εξελληνισμό του πληθυσμού. Αυτό περιελάμβανε: την απαγόρευση της διδασκαλίας σε άλλες γλώσσες, νέα ονόματα πόλεων/χωριών και αφομοίωση τοπικών ταυτοτήτων, ιδίως Αλβανών και Βλάχων.